Sonety Odeskie

DO ***

Patrzysz mi w oczy, wzdychasz; zgubna twa prostota!

Lękaj się jadu, który w oczach źmii płonie,

Uciekaj, nim cię oddech zatruty owionie,

Jeśli nie chcesz, kląć reszty twojego żywota.



Szczerość, jeszcze mi jedna pozostałą cnota;

Wiedz, że niegodny ogień zapalasz w mym łonie;

Lecz umiem żyć samotny - i po cóż przy zgonie

Ma się wikłać w me losy niewinna istota?



Lubię rozkosz, lecz zwodzić nadto jestem dumny

Tyś dziecko, mnie namiętne przepaliły bole;

Tyś szczęśliwa, twe miejsce w biesiadników kole,



Moje, gdzie są przeszłości smętarze i trumny.

Młody bluszczu; zielone obwijaj topole,

Zostaw cierniom grobowe otaczać kolumny.



XIII

Pierwszy raz jam niewolnik z mojej rad niewoli:

Patrzę na ciebie, z czoła nie znika pogoda;

Myślę o tobie, z myśli nie znika swobodą;

Kocham ciebie, a przecież serce mi nie boli.



Nieraz brałem za szczęście chwileczkę swawoli,

Nieraz mię obłąkała wyobraźnią młoda

Albo słówka zdradliwe i wdzięczna uroda,

Lecz wtenczas i rozkosznej złorzeczyłem doli.



Nawet owę, gdy owę kochałem niebiankę,

Ileż łez, jaki zapał, jaka niegdyś trwoga,

I żal teraz na samę imienia jej wzmiankę.



Z tobą tylko szczęśliwy, z tobą, moja droga!

Bogu chwała, że taką zdarzył mi kochankę,

I kochance, że uczy chwalić Pana Boga.



XIV

Luba! ja wzdycham, pamięć niebieskiej pieszczoty

Trują mi okropnego rozmyślania chwile.

Ach! może serce twoje, co cierpiało tyle,

Może, boję się wyrzec, pustoszą zgryzoty.



Luba, i cożeś winna, że twych ocząt groty

Tak palące, że usta śmieją się tak mile?

Zbyt ufałaś mej cnocie, zbyt swej własnej sile,

I nazbyt ognia Stwórca wlał w nasze istoty.



Przewalczyliśmy wiele i dni, i tygodni,

Młodzi, zawsze samotni, zawsze z sobą w parze,

I byliśmy oboje długo siebie godni.



Teraz, ach! pójdę łzami oblewać ołtarze,

Nie będę mojej żebrać przebaczenia zbrodni,

Tylko niech mię Bóg twoją zgryzotą nie karze. 

 

 


W przypadku znalezienia błędu na stronie - prosimy o informację. kontakt


copyright © 2002 - 2010
www.Zaprasza.eu
oraz
Fundacja  Promocji  Kultury
Wszystkie prawa zastrzeżone